ଖେନଛେନ ଟୁଲକୁ ଶେକାର ରିନପୋଛେ

ଲାମା ଶେରାବ ରିନପୋଛେଙ୍କ ଦେହାନ୍ତ ପରେ ଖେନଟ୍ରୁଲ ଶେରକାର ରିନପୋଛେ ଅନ୍ତରୀଣ ଲାମା ଭାବେ ସେବା କରିଥିଲେ।

ଟୁଲକୁ ଶେକାର ରିନପୋଛେ, ଯିଏ ଜାମଟୁଲ ରିନପୋଛେ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ, 1910 ମସିହାରେ ତିବ୍ବତର ଦୋଏଟୋଏ ନାଙ୍ଗଚେନ ଟାକଟସେର ପୁନଟସାଙ୍ଗରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପିତା ଥିଲେ ଟାକସାର କୁନଟେନଟାର ଏବଂ ମାତା ଥିଲେ ପୁନସା କାରଜେ ଲ୍ହାମୁ। ପାଲ୍ୟୋନ ଧାମପା ଦୁପୱାଙ୍ଗ ତାଶି ଚୋଫେଲ ତାଙ୍କୁ ତୃତୀୟ ଜାମଟୁଲ ରିନପୋଛେ ଭାବେ ସ୍ୱୀକୃତି ଦେଇଥିଲେ। ପିଲାଦିନେ ଟୁଲକୁ ଶେକାର ଲୋଦୋଏ ତେନଜିନଙ୍କ ନିକଟରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ। ତେର ବର୍ଷ ବୟସରେ ସେ ଲ୍ହାଟସେ ୟି ଚୋଦେରକୁ ଯାଇଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଙ୍ଗାକପା ଲାମା ଖେନଚେନ ପେମା ନାମଗ୍ୟାଲ ତାଙ୍କୁ ଞିଙ୍ଗମା ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଶିଖାଇଥିଲେ। ଟୁଲକୁ ଶେକାର ସୂତ୍ର ଓ ତନ୍ତ୍ର ଉଭୟରେ, ଚିତ୍ରକଳା, ପାରମ୍ପରିକ ତିବ୍ବତୀ ହସ୍ତଶିଳ୍ପ, ତିବ୍ବତୀ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ନୃତ୍ୟ ଆଦିରେ ପାରଙ୍ଗମ ହୋଇଥିଲେ, ଏବଂ ଶାନ୍ତ ଲିଙ୍ଗର ଗେସର ଉପରେ ଏକ ପୁସ୍ତକ ଲେଖିଥିଲେ। ସେ ଅନେକ ବର୍ଷ ପାହାଡ଼ରେ ଏକାନ୍ତବାସରେ ଧ୍ୟାନ ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ। ଏକାନ୍ତବାସ ସମାପ୍ତ ହେବା ପରେ, ସେ ଧର୍ମ ଶିକ୍ଷା ପ୍ରସାର ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନକୁ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ ଅନେକ ବର୍ଷ ଧରି କୁନସାଙ୍ଗ ଦୋଏନାଗଲିଙ୍ଗରେ ଏବଂ ଗ୍ୟାଲଟସାବ ରେଟିଙ୍ଗ ରିନପୋଛେଙ୍କ ମଠ ଗୋମଚେନ ଡାଟସାଙ୍ଗ ଓର୍ଗ୍ୟେନଲିଙ୍ଗରେ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ।

ସେ 1959 ମସିହାରେ ଜଣେ ଶରଣାର୍ଥୀ ଭାବେ ଭାରତ ଆସିଥିଲେ, ଏବଂ ଓଡ଼ିଶାର ଡୁଣ୍ଡୁଲ ରାପ୍ଟେନଲିଙ୍ଗ ମଠରେ ବସବାସ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ମଠର ତୃତୀୟ ମଠାଧୀଶ ଭାବେ ନିର୍ବାଚିତ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ସେ ଦେଢ଼ ବର୍ଷ ଧରି ମଠର ସେବା କରି ଏହାର ବିକାଶରେ ସହାୟତା କରିଥିଲେ।